Neden koçluk yapmak istediğim sorusuna “Damdan düşenin halinden ancak damdan düşer anlar” demiştim bir arkadaşıma. Yani bu mesleği yapmaktaki motivasyonum birtakım konularda rehberlik ihtiyacı olan insanlara üstenci bir yaklaşımla akıl vermek değil. Daha ziyade çıktıkları yolculukta yol yoldaşlığı yapmak, yolculuklarını kolaylaştırmak. Çünkü o yolu ben de yürüdüm, o yollardaki engebeleri, nerelerde düşme ihtimalinin olduğunu, nasıl yaralar alınabildiğini ve o yaraların nasıl iyileştiğini biliyorum. Ama ben bunları uzun yollardan, araya araya, bazen kaybolarak, bazen kestirmeden gittiğimi zannedip ama aslında yolumu uzatarak ya da zorlaştırarak öğrendim. Şimdi ise amacım aynı maceraya atılan insanların yolculuklarına eşlik etmek, gerektiğinde elinden tutmak, gerektiğinde onların ihtiyacı olabilecek “araç ve donanımlarla” onlara destek vermek.